Heb jij voor mij van de uitdagingen… boek lezen?

12189987_857418311038364_5747923645173500680_nMoederdag komt eraan, hoera! Ja, hoe commercieel ik het ook vind, het is toch een bijzondere dag als je zelf eenmaal kinderen hebt. Vooral als ze net op school zitten en zelf iets voor je maken. Want niets gaat boven een zelfgemaakt cadeau vol liefde en creativiteit.

Maar… een extra cadeautje mag altijd. En dan bedoel ik niet een pastelroze Senseo of een ander keukenapparaat of ladyshave in pasteltinten. Voor mama’s met (met name nog) kleine kinderen is er namelijk een leuk Relax Mama-kwartet, met kaarten gebaseerd op het door Elsbeth Teeling geschreven gelijknamige boek vol droge, en o zo herkenbare feiten over het dagelijks leven als moeder, maar ook inspirerende quotes en teksten om het jezelf vooral niet al te moeilijk te maken. Een voorbeeldje:

‘Heb jij voor mij van de Superkrachten… geneeskracht? Dan heb ik kwartet!’
‘Mag ik dan van jou, van de Uitdagingen, “warme koffie drinken”? Dan hoef ik alleen nog “boek uitlezen” en dan heb ik er ook vier bij elkaar.’ Categorieën als ‘schuldig’ en ‘me-time’ zijn ook ongelooflijk herkenbaar (dus nee, je bent beslist niet de enige). Lees verder

O, een koningsontbíjt!

2016-04-22 09.16.06Volgende week is het Koningsdag, en ik moet er nog steeds aan wennen, zowel aan de naam als aan de datum. Dat ze op school een halve week eerder het koningsontbijt hebben, had ik twee weken geleden wel in een mailtje voorbij zien komen. En gisteren dacht ik er nog aan. En vanochtend… half.

Zo zeg ik nog tegen mijn man dat zoontje wel moet eten ’s ochtends, maar dat het niet veel hoeft te zijn, want op school gaan ze meteen ontbijten. Check. De schooltas is ingepakt, met het pakje drinken en de boterham voor rond een uur of tien. Check. Er mag vandaag buitenspeelgoed mee in het kader van de Koningsspelen – de kleuters spelen gewoon buiten met meegebracht speelgoed. Springtouw, klossen en stoepkrijt. Check. Net op tijd de deur uit: check. Fototoestel: thuis, op tafel. Hmm.

En dan kom je aan bij school, onderweg nog ingehaald door iemand met een tas die merkwaardig rammelt, alsof ze metaal bij zich heeft. De tas rinkelde wel, het belletje bij mij niet. Serieus pas in de gang van het klaslokaal dringt het tot me door: Konings-ontbíjt. Je weet wel, met een bord en een beker en bestek en zo. Oeps. Vergeten…