Flashback: naar school, over twee dagen

SAHM06 Mama 1 ZZP 0Het is aftellen tot ‘we’ naar school gaan, nu naar Groep 2. En het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik al weken voor die eerste wendag ooit nerveuzer was dan mijn zoontje.

Als ik dit tik, is het maandagavond in de week dat zoontje voor het eerst naar de kleuterschool mag, met een ochtendje ‘wennen’. Woensdagochtend, om precies te zijn, een week voor zijn verjaardag. Ik geloof dat ik het griezeliger vind dan hij…

Ja, ik weet hoe hij is – dat weet ik als geen ander. Hij herhaalt alles wat hij hoort, en daar zitten dingen bij als ‘hou je klep’ en ‘dat gaat niet gebeuren’, of ‘dat is lelijk en dat mag jij niet zeggen’. Hij weet nog niet altijd wat hij tegen wie mag zeggen, en vooral wat niet. Ik weet ook dat hij een keel kan opzetten als hij iets moet wat hij niet wil. En dat hij nog steeds het liefst pas naar de wc gaat als ik hem help herinneren, en dan nog onder protest.

Maar ik weet ook dat hij lief en zorgzaam is tegenover zijn zusje. Dat het een slim kind is, en vrij gehoorzaam (en dat de uitzonderingen daarop volgens mij bij alle kinderen voorkomen). Ik weet dat hij heel lief met andere kinderen speelt als we buiten bij het speelhuisje zijn. Dat hij heel veel fantasie heeft – ik hoop dat er in elk geval een ander kind is dat ook ‘politie en de boeven’ wil spelen – en zich op school (zonder mama erbij) misschien heel anders zal gedragen dan thuis.

Ik weet niet of hij dan drukker gaat doen (om iets te compenseren, bijvoorbeeld bij kinderen die uit peuterzalen komen en hun hand niet omdraaien voor de nieuwe situatie) of juist rustiger wordt, of misschien zelfs in zijn schild kruipt. Hij zal de kat uit de boom kijken – dat bleek wel toen we alleen maar even gingen kijken vorige week – en dan moet hij zijn plekje gaan vinden binnen de groep en tegenover de juf.

Ik kan hem alleen maar voorbereiden op wat er gaat komen, benadrukken dat het heel leuk is, en dat hij moet luisteren naar juf en moet doen wat ze zegt. Dat hij een beetje zelfstandig moet zijn met dingen als eten en drinken, naar de wc gaan, maar ook moet doen wat er gezegd wordt: als ze met z’n allen gaan knutselen of gaan buitenspelen, moet hij meedoen en kan hij niet zeggen dat hij geen zin heeft.

En dan maar afwachten. O, ik ben zo ontzettend benieuwd…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *