De eerste schooldag: we zitten in groep 2!

welkom pompomDe eerste schooldag is aangebroken. Het lijkt wel herfst als we de deur achter ons dicht trekken. Paraplu mee? Check. Regenkap voor de kinderwagen mee? Check. Schooltas, luizencape, eten en drinken mee? Check, check, check. Nou, daar gaan we dan. Op naar Groep 2!

Zoontje had zijn allereerste schooldag ongeveer anderhalf jaar geleden, bij het instroomgroepje. Hoe anders gaat het nu, hoe veel vertrouwder is de omgeving en hoeveel zelfverzekerder mijn Oudste Kleuter (want zo noemen ze je ineens als je in Groep 2 zit).

Na een nogal chaotisch eerste kleuterjaar kan ik alleen maar hopen dat er nu meer rust in de klas komt. Ik moet de posts nog plaatsen, maar zoontje heeft vorig jaar met maar liefst vijf juffen (en een stagiaire) te maken gehad, en het werd er zo’n beetje met elke juf nog chaotischer op in de klas. De rust die vanochtend heerste, met weer een nieuwe juf en nu maar ongeveer twintig kinderen, was een hele verademing. Zo kan iedereen lekker rustig op gang komen, en telt het ook echt als een nieuw begin.

Want de nieuwe juf doet dingen op haar eigen manier. Zo merkte zoontje meteen op dat de dagschemakaartjes andersom hingen. Vorig jaar hingen de dagen van de week onderaan, nu bovenaan. En dat merken kleuters meteen. Zo stond ook bijna iedereen netjes met de lunchtrommel en het pakje drinken in de deuropening, te zoeken naar de bakken op het aanrechtje waar we die vorig jaar nog netjes in moesten neerzetten aan het begin van de schooldag. Wel leuk om te zien dat al die moeders, en ik ook, dan meteen weer omdraaien, alles in de tas stoppen en die netjes naar het krat in de gang met de juiste kleurcode brengen. (Aan welke kleur tafel zit je nu ook alweer, schat?)

Bekende gezichten lopen langs, nog steeds kletsend met die andere bekende gezichten. Soms zegt iemand hallo omdat ze zich herinneren dat hun kind bij jouw kind in de klas zit, of zat. Soms lopen ze je straal voorbij, ook al roep je ze nog bij hun naam (want ik zou toch erg graag die leuke laatste klassenfoto nog krijgen die alleen op haar¬†telefoon staat en als afscheidscadeau aan de juf is gegeven…). Maar al met al is de routine al na de eerste tien minuten weer heel vertrouwd. En strekt zich weer een heel schooljaar voor je uit met vier maal daags heen en weer lopen, al dan niet in de regen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *