Flashback: het wenochtendje op school

Dit blogje schreef ik anderhalf jaar geleden, toen zoontje voor de allereerste keer naar school zou gaan. En nu stapt hij al zelfverzekerd groep twee binnen.SAHM06 Mama 1 ZZP 0

Morgen is het zover. Dan gaat zoontje zijn eerste wenochtendje naar school. En weet je wat het is? Ik heb een beetje de irreële gedachte dat ik mijn zoontje ‘inlever’ en dan na afloop een stempel of rapportcijfer krijg. Een soort van oordeel over hoe ik het de afgelopen vier jaar heb gedaan. Idioot, hè?

Die eerste ochtend bepaalt hoe de juf hem ziet en behandelt. Straks gaat ze me vertellen wat hij allemaal allang had moeten kunnen maar niet doet/kan/wil, of wat hij wel gedaan heeft dat juist niet mag. Wat als ze me alleen maar aankijkt met een opgetrokken wenkbrauw?

Ik weet niet hoe hij reageert op zo’n nieuwe omgeving, op een doodgewone ochtend waarop hij ineens naar een kleuterschool moet, waar hij niet alleen vriendjes zal krijgen, maar ook ineens moet doen wat een wildvreemde juf zegt. Waar mama de hele ochtend niet in de buurt is en hij zichzelf moet zien te redden met allerlei regeltjes en een situatie waarmee hij nog niet bekend is.

Hoe vervelend en lastig en zwaar het ook zal zijn om hem die ochtend naar het lokaal te brengen en te zwaaien als ik weer naar huis moet gaan, ik ben vooral bang dat híj het niet leuk vindt. Dat het tegenvalt, dat ze streng zijn, dat hij geen vriendjes kan maken, dat hij in zijn onwetendheid dingen doet die niet mogen (hij heeft nu eenmaal niet op een peuterzaal, bso of kdv gezeten, dit is nieuw voor hem), dat hij boos wordt of in paniek raakt, of dat hij zich terugtrekt en een muurbloempje blijkt (en zich zo later misschien pestkoppen op de hals haalt).

Ja, ik weet het: de leraren letten heus goed op, het is nog maar een klein klasje, ze weten dat hij niet eerder in de opvang of op een peuterspeelzaal heeft gezeten, en ze zullen hem heus niet afrekenen op hoe hij de allereerste ochtend probeert zijn draai te vinden. Maar ik hoop zo dat het hem lukt, liefst meteen al. Dat hij het wel leuk vindt en de volgende dag graag teruggaat. Dat hij vol verhalen zit als ik hem ophaal en hij lachend en stralend vertelt dat hij het naar zijn zin had en dat school leuk is…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *