Werken? O, ja, dat moest ook nog!

Janod Uil klokkijken

Uilklok van Janod, te bestellen bij Educatief-speelgoed.com

Ik weet het nog goed: zoontje was net een halve week naar school geweest en die eerste zaterdag moesten we allemaal even bijkomen. Dat wil zeggen: ik moest natuurlijk werken. Dat ging ietsje anders dan ik had gehoopt…

Het is kwart voor drie op zaterdagmiddag. Zoontje (4) ligt in bed te slapen. Dochtertje (9 maanden) heeft net gedronken en gaat spelen (die lag tot de lunch te slapen in mijn bed). Manlief heeft een fijn plekje op de bank en is ook al vertrokken. De derde lading was draait op zolder, de was die niet in de droger mag hangt netjes op het rek. Eventjes tijd voor mezelf.

Nou ja, we moeten nog de belastingaangifte insturen, die van mijn moeder doen, en ik heb nog een handvol deadlines die steeds dichterbij komen. Werk aan de winkel, dus!

Dagritmekaartjes voor mama

Zoontje zat sinds woensdag voor het eerst op school: drie ochtenden achter elkaar. En dat verandert dus op slag je hele dag- en weekritme. Misschien moet ik ook maar van die dagritmekaartjes ophangen in de woonkamer, met daarop een groot, vet omrand kaartje met een plaatje van mama die moet werken. Ja, want dat moet dus ook nog.

Terwijl zoontje op school zit is het thuis ongelooflijk stil – dat wil zeggen, als baby slaapt. Dan kan ik theoretisch gezien wel even wat doen, maar deze drie dagen zat ik meer naar de klok te staren, bang dat ik niet oplette en te laat zou zijn met zoontje weer ophalen. (Ik ga meteen een alarmpje in mijn telefoon programmeren!) Dat werd dus niks.

Avonduurtjes

’s Avonds moet zoontje nu ook eerder naar bed, maar dat wil niet zeggen dat hij meteen in slaap valt. Daar moet ik op wachten voor ik aan het werk kan – en dan nog is het met mijn concentratie niet opperbest gesteld. Vaak moet er nog opgeruimd worden of nog even dit of dat, of baby is net weer wakker en heeft mama nodig. Als het al stil is om me heen, dan leidt de tv wel weer verschrikkelijk af.  Dus tot nu toe heb ik die langere avond ook niet echt kunnen benutten.

En ‘langer’ is ook maar relatief, want nu moeten we ’s ochtends even vroeg opstaan als papa. Ik kom ’s avonds pas na een tijdje in de vertaalflow, en deze drie dagen was ik zo snugger om dan ook door te gaan tot middernacht of iets daarna. Dan moet baby ook nog gevoed worden voor ze de nacht in gaat. Maar ja, als zij zich dan rond zes uur weer meldt, heb ik een vrij korte nacht achter de rug… Niet heel slim, daar moet ik toch echt iets op verzinnen.

Routine vinden

Maar begrijp me alsjeblieft goed: ik klaag daar absoluut niet over. Hooguit over mijn eigen time management skills. Volgens mij moeten we gewoon even inkomen met de nieuwe routine. En ik weet het… zodra ik daaraan gewend ben, verandert het weer, want zoontje mag/moet over een tijdje ook ’s middags naar school. Al mag dat wat mij betreft nog wel een hele poos duren, hoor. (En daarover later meer…)

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *